آرش علیزاده
دلنوشته ها
نازنینم بهترینم دوست دارم که فردامو با تو ببینم
نازنینم بهترینم تا ابد به پای عشق تو میشینم
نازنینم تو یه عشقی که واسم همتا نداره
همه دنیا رو بگردی گلی مثل تو نداره
حتی گل با اون قشنگی پیش تو رنگی نداره
تو بخند که خنده ی تو واسه من حکم
بهاره
نکنه روزی ببینم از چشات اشکی می باره
که دیگه این دل خونم ازتو دست بر نمی داره
باز اول
قصه ی ما یکی بود و یکی نبود باز زیر
گنبد کبود یه مرد پیر و خسته بود دلش گرفته
بود ازین دلای زشت آدما از
آدمای خوب و بد حتی گله داشت از خدا آرزوهاش
مث حباب یکی یکی رفتن به باد هیچکی
اونو نگاه نکرد انگار که اون رفته ز یاد پشت لب
خندون اون یه عالمه غصه داره واسش مهم
نیست که دیگه چی داره و چی نداره
شب و روز با خیال تو چشمامو رو هم میزاشتم حیف اون ترانه ها که واسه ی چشات نوشتم ندونستم که دروغی ترو رو چشام میزاشتم نفرینت نمی کنم من من
که از عشقت گذشتم دیگه احساسی ندارم به تو و دل سیاهت برو دنبال دلی که بعد من
مونده به راهت دیگه اون حس قشنگو کشتمش تو خاطرتم برو با عشق جدیدت من شکایتی ندارم ارزش اینو نداری که واست اشکی بریزم لایق عشقم نبودی تا
بهت بگم عزیزم از توی دفتر شعرم اسمتو خط خطی کردم من چه ساده بودم وقتی عشقتو باور می کردم
می دونم تو دل سردت منم چند روزی مهمونم
همه روز و شبم بی تو دارم با غصه می جنگم
ترانه هام بی تو مردن وقتی تو مال من نیستی
واست آسونه دل کندن چقد ساده تو می خندی
دروغ بودن همه حرفات تو هم دل به کسی بستی
دوای درد من اینه یه دست گرم و با احساس
نوازش کن منو هر دم که عشقم به تو یک دنیاس
چقدر خستم ازین روزا ازین روزای تنهایی
که تو نیستی و من تنها شدم به زخم دل راضی
خدای من تو و گیست تو و لبهای شیرینت
که با تو من خوشم هر روز با تو بهشتو می بینم
بیا عزیز رویاهام که من دلخوش به یک خوابم
که تو بیداریام هر روز دارم با غصه میسازم
من از آینده می ترسم که هیچ کس با دل من نیست
که تنها میشم و دلسرد ازین غصه ملالی نیست
بمانم در پریشانی که این دنیا زیبا نیست
هزار بار سوختم با غم اما بازم خیالی نیست
توی عالم کارتونی همه شادندو می خندند
ولی ا فسوس تو دنیامون همه سردند و بی رنگند
من از اینده می ترسم که حالم بدتر از این شه
بیا با من صمیمی باش نذار چیزی ازم کم شه
تو که امید فردامی بگیر این ترس رو از قلبم
بگو تو هم منو می خوای عزیزم من پر دردم
من از آینده می ترسم دلم میگیره می لرزم
تویی مرهم واسه دردام بیا عشقم نکن ترکم
ممنونم از تو از تو که خوبی
واسه ی این دل نفسی جونی
ممنونم از تو که منو می خوای
با منی هر دم پا به پام میای
اگه تو باشی عاشقم هر روز
من واست میشم بهتر از دیروز
تو یه امیدی واسه ی فردام
با تو خوشبختم حتی تو رویام
به کسی جز تو دل نمی بندم
دیگه خوشحالم با تو می خندم
این روزا چقد دلم گرمیه دستاتو می خواد
چرا اینقد سرد شدی با این دل بی سرو پا
تو که مهربون بودی پس چرا اینجوری شدی
مگه من ازت چی خواستم به جز اون دستای گرمت
من دلم هنوز هوای بوسه از لب تو داره
تو داری میری اما من از تو چشم بر نمی دارم
| Design By : ParsSkin.Com |
